Theoretische verdieping

Inleiding

‘Spoon feeding in the long run teaches us nothing but the shape of the spoon’ (Forster, 1951). Het is duidelijk dat de traditionele vormen van onderwijs waarbij kennisoverdracht centraal staan onvoldoende aansluit bij de uitdagingen van het hedendaagse onderwijs. Dit hoofdstuk behandelt de theoretische verdieping van de handvatten die de 21ste eeuwse vaardigheden hiervoor kunnen bieden, tevens hoe docenten hiermee aan de slag kunnen gaan. De eerste paragrafen bevatten de beschrijving van de in dit onderzoek gehanteerde vaardigheden, vervolgens wordt vanuit de literatuur de veranderbereidheid van een organisatie en het team belicht.

Samenvatting

Vanuit economische, didactische en maatschappelijke perspectieven zijn er argumenten te noemen om de 21ste eeuwse vaardigheden te implementeren in het onderwijs. De tegengeluiden tegen deze implementatie hebben vooral betrekking op de economische benadering van leren en de overheersing van deze vaardigheden ten opzichte van aan te leren vakinhouden. Om tot implementatie van de 21ste eeuwse vaardigheden te komen is het allereerst van belang dat er overeenstemming is over de definiëring van deze vaardigheden. Kennisnet heeft een voorzet gedaan in het omschrijven van elf vaardigheden, betrokken uit meerdere internationale modellen.

Daarnaast dient de organisatie zo ingericht te zijn dat docenten zelf betrokken worden bij het ontwerp van de implementatie, met een vorm van leiderschap die daartoe uitnodigt. Het aansturen op horizontale verantwoordelijkheid en gedeeld leiderschap bevorderen de veranderbereidheid van teams. Docenten leren van en met elkaar, daarvoor is tijd en ruimte nodig. En vooral een sfeer van vertrouwen en positieve benadering waardoor er ruimte komt voor groei en kritische reflectie.

Theoretische verdieping | Achtergrond 21ste eeuwse vaardigheden | Kritieken 21ste eeuwse vaardigheden | Model Kennisnet | Organisatie | Leren van docenten

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.