Kritieken 21ste eeuwse vaardigheden

Er is ook kritiek op het centraal stellen van 21ste eeuwse vaardigheden in het onderwijs. Deze vaardigheden zijn niet voldoende, maar dienen nauw samen te hangen met vakinhouden (Voogt & Pareja Roblin, 2012). Dit is eveneens een belangrijk punt voor Biesta (2012), hij benadrukt dat het in het onderwijs niet gaat om het leren leren, met de docent als facilitator. De docent is iemand die iets waardevols toevoegt, vanuit de relatie met de student.  De nadruk op enkel het aanleren van vaardigheden zou ten koste kunnen gaan van het ontwikkelen van een kennisbasis. In zijn optiek is kwalificatie, in balans met socialisatie en subjectwording, een wezenlijke taak van het onderwijs. Onderzoek van Abadzi et al. (2014) die aangeven dat een kennisbasis voorwaardelijk is voor het ontwikkelen van creativiteit en innovatief denken, ondersteunt deze opvatting. Binnen het team van Viaa is hier eveneens discussie over, het instrueren op vaardigheden kost relatief veel tijd, wat ten koste kan gaan van het bespreken van (verplichte) vakinhouden.

Biesta (2015) uit meer kritiek op de 21ste eeuwse vaardigheden. Wanneer studenten leren om zich te verhouden tot de samenleving en de vrijheid hebben om een eigen identiteit te ontwikkelen (subjectificatie), kunnen zij niet alleen staande blijven in de samenleving, maar deze eveneens vanuit een eigen identiteit vormgeven. Daarvoor zijn niet alleen economische belangen bepalend. Juist het aansturen op duurzaamheid en gedeelde verantwoordelijkheid voor de wereld zou leidend moeten zijn voor het onderwijs van de 21ste eeuw, niet de competitieve inslag van vaardigheden (Biesta, 2016). De druk om studenten zich aan te laten passen aan de (met name economische) belangen van de samenleving kan juist het kritisch denken (en dus de subjectiviteit) in de weg staan (Biesta, 2013).

Hoewel 21ste eeuwse vaardigheden kunnen helpen maatschappelijke verantwoordelijkheid vorm te geven, zijn er eveneens risico’s te noemen. Scholen in Nederland zijn betrekkelijk autonoom, verschil in het aanleren van 21ste eeuwse vaardigheden kan leiden tot ongelijke kansen voor leerlingen (Ananiadou & Claro, 2009).  Ananiadou en Claro vragen tevens aandacht voor bezinning op de impact van ICT op het sociale leven van met name jongeren (Ananiadou & Claro, 2009).  De Onderwijsraad waarschuwt daarnaast in haar advies Doordacht Digitaal (Onderwijsraad, 2017) voor mogelijke schadelijke fysieke en psychische gevolgen van veelvuldig internetgebruik.

Theoretische verdieping | Achtergrond 21ste eeuwse vaardigheden | Kritieken 21ste eeuwse vaardigheden | Model Kennisnet | Organisatie | Leren van docenten

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.